|
Op allerlei
plaatsen kun je jongeren tegenkomen die rondhangen.
In
winkelcentra, op speelplaatsen, op straat, in woonwijken, enz.
Rondhangen kan leiden tot hinder en overlast voor omwonenden en
passanten.
Het heeft dan veelal betrekking op zaken als geluidsoverlast,
vervuiling, vernielingen en zo nu en dan een heftige woordenwisseling
tussen jongeren en omwonenden.
Bij ernstige overlast lost het praten met een
jongerenwerker niet genoeg op.
De politie is vaak de eerste die met rondhanggedrag van jongeren wordt
geconfronteerd.
Omwonenden schieten surveillerende agenten aan of het regent
telefoontjes over geluidsoverlast, afval en soms agressie en
brutaliteit.
Het wegsturen van jongeren die niet over een geschikte ontmoetingsplek
beschikken, lost evenwel niets op. De overlast verplaatst zich alleen
maar. Eén van de belangrijkste
taken van een wijkagent of jongerenwerker is duidelijkheid scheppen bij
jongeren - individueel of in groepsverband over wat mag en niet mag.
Jongeren geven aan die duidelijkheid op prijs te
stellen en weten zo wanneer ze over de schreef gaan en wat hen dan boven
het hoofd hangt.
Het is belangrijk dat de zowel de jongerenwerker als de wijkagent-
jeugdpolitie regelmatig op straat te vinden is. Naast sociale controle
heeft het ook een vroegtijdige signaleringsfunctie.
De jongerenwerker begeleidt jongeren tussen de 12 en
23 jaar in hun vrije tijd.
Hij of zij ondersteunt en begeleidt groepen jongeren in hun persoonlijke
en sociale ontwikkeling naar volwassenheid.
Het doel is een verandering van hun gedrag te
bewerkstelligen zodat de positie van de jongeren op lange termijn
verbetert.
Het jongerenwerk richt zich voornamelijk op gedragsbeďnvloeding.
Belangrijk is dat de jongerenwerker zich verplaatst in de leef- en
belevingwereld van de jongeren.
Hierbij is de samenwerking met de wijkraad ,
wijkagent, jeugdagent, professionals van jeugdvoorzieningen en andere
netwerkpartners heel belangrijk.
Ook werken wijkagent en jongerenwerker met de shortlistmethode.
De shortlistmethodiek is een werkwijze die bedoeld is om op basis van
informatie over problematische jeugdgroepen te komen tot een
gemeenschappelijke aanpak van dergelijke groepen.
Korte omschrijving
De Shortlistmethode is een relatief
eenvoudig instrument waarmee politiefunctionarissen periodiek de aard en
omvang van problematische jeugdgroepen in hun wijk of verzorgingsgebied
in beeld kunnen brengen. Aan de hand van een vragenlijst kan een
wijkagent een problematische jeugdgroep in beeld brengen en op een
relatief snelle en eenvoudige manier informatie verzamelen over onder
meer:
- Locatie(s) waar de
groep zich doorgaans ophoudt;
- Samenstelling van
de groep (omvang, etniciteit,
leeftijdrange);
- Dagelijkse
bezigheden van de groepsleden ;
- Riskante gewoonten
(drank- en drugsgebruik, justitiecontacten);
-
Recent delictgedrag;
Typering van de
groep als hinderlijk, overlastgevend of crimineel.
Maar sommige kleine ergernissen kan een jongerenwerker wél oplossen.
Met name
jongeren bewust te maken van hun eigen gedrag, zich te verplaatsen in de
buurtbewoners als ze overlast veroorzaken.
Jongerenwerkers zijn ook een belangrijke schakel in
het jeugdbeleid van gemeenten.
Zij kunnen vroegtijdige problemen signaleren,adviseren,informeren en
eventueel doorverwijzen naar de juiste instantie en kunnen zo vooral
voorkomen dat jongeren afglijden.
Wat een jongerenwerker niet kan is én politieagent zijn én
tegelijkertijd proberen het vertrouwen te winnen van de jongeren.
Verder kampt het jongerenwerk nog steeds met een
tekort aan geschikte locaties en bekwame, goed opgeleide
jongerenwerkers.
Het aanbod van met name buurthuizen sluit bovendien niet altijd aan bij
de wensen van de jongeren
Toni
Altepping, Wijkraad Ribbelt-Stokhorst
Erol Yilmaz, Wijkagent Ribbelt-Stokhorst
Stephanie Mulder, Jongerenwerker- Alifa
|
